"Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua. Ut enim ad minim veniam, quis nostrud exercitation ullamco laboris nisi ut aliquip ex ea commodo consequat. Duis aute irure dolor in reprehenderit in voluptate velit esse cillum dolore eu fugiat nulla pariatur. Excepteur sint occaecat cupidatat non proident, sunt in culpa qui officia deserunt mollit anim id est laborum."
Sectie 1.10.32 van "de Finibus Bonorum et Malorum", geschreven door Cicero in 45 v.Chr.
"Sed ut perspiciatis unde omnis iste natus error sit voluptatem accusantium doloremque laudantium, totam rem aperiam, eaque ipsa quae ab illo inventore veritatis et quasi architecto beatae vitae dicta sunt explicabo. Nemo enim ipsam voluptatem quia voluptas sit aspernatur aut odit aut fugit, sed quia consequuntur magni dolores eos qui ratione voluptatem sequi nesciunt. Neque porro quisquam est, qui dolorem ipsum quia dolor sit amet, consectetur, adipisci velit, sed quia non numquam eius modi tempora incidunt ut labore et dolore magnam aliquam quaerat voluptatem. Ut enim ad minima veniam, quis nostrum exercitationem ullam corporis suscipit laboriosam, nisi ut aliquid ex ea commodi consequatur? Quis autem vel eum iure reprehenderit qui in ea voluptate velit esse quam nihil molestiae consequatur, vel illum qui dolorem eum fugiat quo voluptas nulla pariatur?"
1914 vertaling door H. Rackham
Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua.
"*" geeft vereiste velden aan
“Door studente Ruth raakte ik geïnspireerd. Ze heeft zelf een migratieachtergrond en begreep mijn vertwijfeling. Ze moedigde me aan om mijn droom om te studeren te volgen. Voor het eerst in mijn leven heb ik het gevoel dat alles op zijn plek valt.”
Khatera Ahmadi, moeder van vier kinderen
Collega Veerle en ikzelf worden verwacht in Deurne. We hebben een afspraak met Khatera (40): een gedreven vrouw en moeder van vier kinderen. Het heeft gesneeuwd en onze schoenen zijn drijfnat. Terwijl we binnengaan, hoor ik mijn collega zeggen: “Je ziet er goed uit.”
“Dank je,” zegt Khatera. “Ik ben 24 kilo vermagerd. De voorbije jaren heb ik altijd voor anderen gezorgd: voor mijn ouders, voor mijn kinderen, voor mijn man… Het was tijd dat ik voor mezelf ging zorgen, en dat lukt.” De toon is gezet.
We schuiven aan tafel en er wordt koffie gebracht. Er is nauwelijks tijd om elkaar voor te stellen, want Khatera zet haar verhaal verder. Ze heeft net een examen afgelegd. Op bijna alle dertig vragen kende ze het antwoord. Spottend merkt ze op: “Ik leer nu over alle shit die in mijn leven is gepasseerd. Daardoor heb ik een streepje voor op andere studenten die dit alleen maar uit de boekjes kennen.”
Khatera studeert graduaat Maatschappelijk Werk, maar op aanraden van de VDAB zal ze overschakelen naar Orthopedagogische Begeleiding. “Door die omschakeling verlies ik mijn studietoelage niet. Ik vind nu zelf mijn weg en kan intussen ook anderen helpen. Dat geeft me veel voldoening. Zo kon ik een gezin met een zwaar autistisch kind de weg wijzen naar een instantie voor financiële steun voor hun thuiszorg. Dat maakt een verschil van duizenden euro’s per jaar. Ik ben trots dat ik dit heb kunnen realiseren.”
Twee jaar geleden zat haar gezin zelf in moeilijkheden. Er was een ernstig incident op school met haar zoon van negen jaar. Er volgden politie, advocaten en procedures. Gelukkig was er ook het CLB, dat zorgde voor thuisbegeleiding. Via dat kanaal leerde het gezin Kompanjon kennen. “De slimste stap die we toen zetten, was hulp zoeken.”
Khatera getuigt verder: “Er kwamen twee studentes aan huis. Eerst was er Floor. Ze was eerder stil, maar er was meteen een klik met de kinderen. Ruth was een pittige tante die vooral met mijn oudste dochter van dertien een sterke band had. Het leeftijdsverschil was klein, ze begrepen elkaar. Ruth leerde ook mijn zoon dat lezen leuk kan zijn. Nu leest hij elke dag en behoort hij tot de sterkste leerlingen van de klas. Nog steeds vraagt mijn jongste zoon op woensdag of Floor of Ruth kan komen.”
“Maar we kunnen nu zelf verder,” gaat ze verder. “Ik zie erop toe dat er thuis gewerkt wordt. Ik zit met mijn laptop tussen de drie kinderen. We werken samen. Ik blijf streng, maar ik pak het rustiger aan en heb meer vertrouwen in mijn kinderen. Druk zetten had een omgekeerd effect van wat ik eigenlijk wilde. Dat heb ik geleerd dankzij Kompanjon.”
“Door Ruth raakte ik geïnspireerd,” besluit Khatera. “Ze heeft zelf een migratieachtergrond en begreep mijn vertwijfeling. Ze moedigde me aan om mijn droom om te studeren te volgen. Voor het eerst in mijn leven heb ik het gevoel dat alles op zijn plek valt. Ik zou heel graag stage doen bij Kompanjon. Ik zou zoveel kunnen leren van jullie.”
Ik knik instemmend. Het zou voor ons een primeur zijn om een ouder uit een voormalig gezin als stagiaire te verwelkomen. En ik weet zeker: wij zouden minstens evenveel van Khatera leren.
Verhaal van Khatera Ahmadi, opgetekend door Katelijne Béatse, Antwerpen, Deurne, januari 2026
Ook geïnspireerd om stage te doen bij ons?
Lees dan zeker verder