"Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua. Ut enim ad minim veniam, quis nostrud exercitation ullamco laboris nisi ut aliquip ex ea commodo consequat. Duis aute irure dolor in reprehenderit in voluptate velit esse cillum dolore eu fugiat nulla pariatur. Excepteur sint occaecat cupidatat non proident, sunt in culpa qui officia deserunt mollit anim id est laborum."
Sectie 1.10.32 van "de Finibus Bonorum et Malorum", geschreven door Cicero in 45 v.Chr.
"Sed ut perspiciatis unde omnis iste natus error sit voluptatem accusantium doloremque laudantium, totam rem aperiam, eaque ipsa quae ab illo inventore veritatis et quasi architecto beatae vitae dicta sunt explicabo. Nemo enim ipsam voluptatem quia voluptas sit aspernatur aut odit aut fugit, sed quia consequuntur magni dolores eos qui ratione voluptatem sequi nesciunt. Neque porro quisquam est, qui dolorem ipsum quia dolor sit amet, consectetur, adipisci velit, sed quia non numquam eius modi tempora incidunt ut labore et dolore magnam aliquam quaerat voluptatem. Ut enim ad minima veniam, quis nostrum exercitationem ullam corporis suscipit laboriosam, nisi ut aliquid ex ea commodi consequatur? Quis autem vel eum iure reprehenderit qui in ea voluptate velit esse quam nihil molestiae consequatur, vel illum qui dolorem eum fugiat quo voluptas nulla pariatur?"
1914 vertaling door H. Rackham
Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua.
"*" geeft vereiste velden aan
“Ze weet dat ik een soort hulpverlener ben, maar toch zegt ze me telkens opnieuw: Je bent als een dochter voor mij.”
Studente Ahlam over het ondersteuningstraject bij N. en zijn oma
Het drugsgeweld in Antwerpen haalt regelmatig het nieuws. Telkens weer is dat even schrikken. Niet alleen omdat de feiten zo hard zijn, maar ook omdat ze zich vaak afspelen in wijken waar wij als hulpverleners actief zijn, zoals in het Kiel. In die wijk woont N., een jongen van zeven. Hij woont samen met zijn oma. Vorig jaar kwam zijn moeder om het leven in erg gewelddadige omstandigheden. N. was getuige van wat er gebeurde. Dat maakt het verlies en het trauma nog zwaarder.
N. werd bij Kompanjon aangemeld door zijn voormalige school. Leren lukte niet meer en hij reageerde vaak agressief naar leerkrachten en medeleerlingen. De vraag aan Kompanjon was duidelijk: benader hem op een positieve manier, zorg voor afleiding en probeer – als het kan – ook opnieuw wat ruimte te maken voor leren. Tegelijk werd op vraag van de oma een begeleiding opgestart via 1 Gezin 1 Plan. Zij draagt nu alleen de zorg en opvoeding voor haar kleinzoon. Verschillende organisaties werken intens samen rond het gezin, maar op vlak van leren en ontwikkeling blijft het voor N. erg moeilijk. Daarom werd hij doorverwezen naar het Buitengewoon Onderwijs type 3 voor kinderen met ernstige emotionele of gedragsproblemen, zoals bijvoorbeeld ADHD, maar zonder verstandelijke beperking. Het doel is om via een gespecialiseerde aanpak, met veel aandacht voor relatie en positieve ondersteuning, de problemen hanteerbaar te maken en leren opnieuw mogelijk te maken. Dat N. vandaag in die categorie terechtkomt, hoeft niet te verbazen. Vóór de dramatische gebeurtenis waren er geen noemenswaardige problemen. Zeker geen agressie. Het gedrag dat hij vandaag vertoont, is het gevolg van wat hij heeft meegemaakt.
Voor Kompanjon is dit een gezin met een bijzonder zware problematiek — op het randje van wat we kunnen en wat binnen ons mandaat valt. Tegelijk zit net daar ook onze kracht: de laagdrempelige aanwezigheid. We kunnen dichtbij blijven, zonder drempels. De Kompanjon coach besliste om stagiaire Ahlam aan het gezin te verbinden. Zij studeert maatschappelijk werk aan de Karel de Grote Hogeschool en is meerdere dagen per week op kantoor bij Kompanjon. Daardoor kan de coach de begeleiding goed opvolgen via wekelijkse gesprekken. Ahlam spreekt dezelfde moedertaal als de oma. Dat maakt een groot verschil. Het vertrouwen groeit snel en ze kan ook duidelijke uitleg geven over sociale
rechten en mogelijke steunmaatregelen. Samen gingen ze ook op zoek naar een school dichter bij huis, zodat N. niet langer uren op de bus moet zitten om naar Duffel te gaan.
Met N. zelf doet Ahlam vooral wat een kind nodig heeft: spelen. Ze tekent met hem, knutselt en doet creatieve activiteiten. Zo ontstaat er stap voor stap een beter contact. “Ze kan goed met N. omgaan,” zegt zijn oma. “Hij heeft haar graag. En hij kan dat ook zeggen. Dat horen we niet zo vaak van hem.” Ook voor Ahlam is deze ervaring bijzonder. “In het begin schrok ik van de situatie,” vertelt ze. “Maar het warme welkom van de oma en het gevoel dat ik écht iets kan betekenen voor N., sterken mij. Het laat me zien dat je als kompanjon echt een verschil kan maken.”De oma kijkt op haar eigen manier naar Ahlam. “Ze weet dat ik een soort hulpverlener ben,” zegt Ahlam. “Maar toch zegt ze me telkens opnieuw: Je bent als een dochter voor mij.”
In dit verhaal worden omwille van redenen van privacy en veiligheid geen namen gebruikt.
Opgetekend in wijk het Kiel, 2 maart 2026
Ook het verschil maken voor gezinnen?
Doe stage bij Kompanjon